ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΑΔΕΛΦΙΚΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ! 111 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΡΩΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!
Ημέρα ιερής μνήμης για 111 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Ενός λαού που μόνον ΔΟΞΑ και ΤΙΜΗ του πρέπει για τα όσα έχουν συμβεί.
Είναι οι Τούρκοι οι Γενοκτόνοι, Ηλίθιε!
Επειδή διαβάζω γλυκανάλατες ανακοινώσεις για την Επέτειο Μνήμης 110 χρόνια από την Γενοκτονία των Αρμενίων και "ξεχνούν" οι πολιτικοί μας να αναφέρουν ΠΟΙΟΣ είναι ο δράστης, να το πω όσο πιο καθαρά μπορώ: Την Γενοκτονία των αδελφών Αρμενίων διέπραξαν οι ίδιοι που διέπραξαν την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, των Ελλήνων της Θράκης, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, των Ασσυρίων και των Κούρδων:
Οι Γενοκτόνοι ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ που βίασαν, δολοφόνησαν, εξεδίωξαν, βασάνισαν και συνεχίσουν να αρνούνται να αναγνωρίσουν το έγκλημα! Οι Τούρκοι πριν 110 χρόνια εγκληματίες και οι απόγονοι τους εγκληματίες και αρνητές!
Είναι η Τουρκία που δεν έχει ιστορία αλλά ποινικό μητρώο!
Είναι η Τουρκία που προσπαθούμε να κάτσουμε στο τραπέζι μαζί της και να κατευνάσουμε! Είναι η Τουρκία που εισέβαλε στην Κύπρο και 51 χρόνια μετά παραμένει ως δύναμη κατοχής και ενώ ακόμα έχουμε αγνοούμενους! Είναι η Τουρκία που όπλισε τους βάρβαρους Αζέρους του Αλίεφ για να προβούν σε νέα γενοκτονία στο Αρτσάχ αυτή την φορά! Είναι η Τουρκία με την οποία κάποιοι θέλουν να συνεκμεταλλευτούν το Αιγαίο και είναι η Τουρκία που οι Ευρωπαίου θέλουν να διαφυλάξει τα σύνορα της Ευρώπης!
Τί φοβάστε ρε; Να πείτε την αλήθεια; Να φωνάξετε για τους αδελφούς μας Αρμενίους με τους οποίους έχουμε κοινό παρελθόν, κοινό παρόν και μέλλον;
Σας παραθέτω το κείμενο που έγραψα πέρυσι, για τους αδελφούς μας
"H Αρμενία είναι τα βουνά της..!
Μερικές σκέψεις μου άτακτα γραμμένες για την επέτειο της επίθεσης στο Αρτσάχ, την κοιτίδα του αρμενικού έθνους
*Δημήτρης Φιλιππίδης, 19 Σεπτεμβρίου 2024, Νέα Υόρκη
Η Αρμενία είναι το Αραράτ που ποτέ δεν γονάτισε όσο αίμα και αν είδε, όσα εγκλήματα και αν βίωσαν οι άνθρωποι του! Τα είδε όλα χιλιάδες χρόνια τώρα! Μα δεν έκλεισε ποτέ τα μάτια του! Δεν φοβήθηκε ποτέ, δεν έφυγε ποτέ! Ποτέ δεν μπόρεσαν να το γκρεμίσουν! Είναι αυτή η Αρμενία που υπομένει αλλά επιμένει και στο τέλος παραμένει!
Η Αρμενία είναι το Αραράτ που μεγαλοπρεπές στέκεται εκεί και το φοβούνται, δεν φοβάται!
Η Αρμενία μικρή μα τόσο μεγάλη είναι η ιστορία της! Μία ιστορία που ξεχειλίζει και που ξεχύνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη που βρέθηκε ένας κάτοικος της! Σαν να ξεχύνεται η ιστορία επειδή δεν χωρούσε όπως και το μεγαλείο του λαού μέσα στα στενά σύνορα της!
Την Αρμενία την βλέπεις παντού: σε γειτονιές, σε πόλεις και χωριά, σε τέχνες και γράμματα, σε βιβλιοθήκες και ιστορικά κειμήλια ανά τον κόσμο!
Οι Αρμένιοι φεύγουν από την χώρα τους αλλά το Αραράτ δεν φεύγει ποτέ από μέσα τους! Το κουβαλάνε μαζί τους!
Περήφανοι και τίμιοι, ακλόνητοι στις αρχές και παραδόσεις τους, ικανοί για όλα, για το καλύτερο! Και ας είναι λίγοι, φαίνονται αμέτρητοι γιατί ποτέ δεν κρύβουν την περηφάνεια τους!
Και όταν αναρωτιέσαι, μα έμεινε η Αρμενία μόνη της ανάμεσα σε Σκύλα και Χάρυβδη; Ξέχασε ο πολιτισμένος κόσμος την Αρμενία;
Μα ποιος κόσμος είναι πολιτισμένος όταν επιλέγει τους βάρβαρους από το δίκαιο;
Ποιος κόσμος είναι πολιτισμένος όταν επιλέγει τα πετροδόλλαρα από την ιστορία και τον πολιτισμό; Όταν προτιμάει το ψέμα και την προπαγάνδα από την αλήθεια;
Ποιος μπορεί στον πολιτισμένο κόσμο να αποκαλείται άνθρωπος όταν επιτρέπει σφαγές, βιασμούς και γενοκτονίες; Ποιος μπορεί να κοιμάται ήσυχος όταν κλείνει τα μάτια και τα αυτιά του ακόμα και σήμερα στα εγκλήματα σε βάρος μικρών παιδιών στο Αρτσάχ;
Αλλά έχετε υπόψιν σας δυνατοί αυτού του αδύνατου και άδικου κόσμου: Το Αρτσάχ και η Αρμενία πολλές φορές έζησαν τον τρόμο, πολλές φορές βάφτηκαν με αίμα, πολλές φορές καταστράφηκαν και έζησαν γενοκτονίες: όμως κάθε φορά σήκωναν κεφάλι και ανάστημα κάνοντας τον πόνο δύναμη και αποφασιστικότητα, αφήνοντας την καταστροφή στο παρελθόν! Οπλισμένοι οι Αρμένιοι με πείσμα και οργή για όσα έχουν ζήσει αλλά μην τους λυπάσαι: Να τους ζηλεύεις για όσα έχασαν και δεν λύγισαν, για όσα έζησαν και δεν πέθαναν! Δεν χάθηκαν ποτέ γιατί είναι οι ίδιοι τους το Αραράτ! Βλοσυρό, περήφανο, αποφασισμένο, αμετακίνητο, μεγαλοπρεπές! Στα βάθη των αιώνων! Στα βάθη της ιστορίας της αιματοβαμμένης!
Ας σκεφτούμε οι Έλληνες πόσα μας συνδέουν με τον λαό αυτό! Πόσα πολλά μας συνδέουν στο χθες, στο σήμερα, στο αύριο! Πόσες ομοιότητες ηρωισμού αλλά και καταστροφής που βιώσαμε μαζί!
Ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, ακούστε το θρόισμα των φύλλων από πλαγιές των βουνών της Αρμενίας που λένε τις αλήθειες!
Και να μην ξεχνάμε πως όσες αρβύλες τουρκοαζέρων και αν λερώσουν το Αρτσάχ, όσα μνημεία και αν καταστρέψουν και όσους ανθρώπους αν φονεύσουν και διώξουν από την γη τους, δεν σβήνεται η ιστορία, πάντα θα παραμένουν οι ήχοι των ποταμιών και των λιμνών, το βλέμμα των βουνών εκεί να λένε την αλήθεια! Θα είναι μάρτυρες ενός λαού που αρνείται να χάσει, αρνείται να κρυφτεί, αρνείται να σιωπήσει!
ΥΓ: οι Έλληνες Έχουμε χρέος να είμαστε δίπλα στα αδέλφια μας τους Αρμενίους και να ζητάμε δικαιοσύνη για τα εγκλήματα πολέμου στο Αρτσάχ. Ζητάμε με κάθε τρόπο την αποφυλάκιση των Αρμενίων από τις φυλακΈς του Αζερμπαϊτζάν!
* Ο Δημήτρης Φιλιππίδης, είναι Δημοσιογράφος στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α.!
